In Haller Park, Bamburi, Kenia, het ’n buitengewone vriendskap ontstaan wat die lewens van twee diere vir altyd verander het. ’n Jong seekoei met die naam Owen is tydens die verwoestende tsoenami die see in gespoel en van sy trop geskei. 

Verswak en alleen is hy gered en na Haller Park gebring, waar versorgers alles in hul vermoë gedoen het om hom te help herstel en aanpas.

In dieselfde park het Mzee gewoon – ’n Aldabra-reuseskilpad van na raming meer as 100 jaar oud. Ten spyte van hul enorme verskille in spesie, grootte en ouderdom, het Owen amper onmiddellik na Mzee aangetrek gevoel. 

Hy het hom gevolg, langs hom gerus en merkbaar kalmer voorgekom – asof Mzee ’n plaasvervanger-bewaarder geword het.

Die band was só sterk dat parkpersoneel ’n gedeelde omheining ingerig het, sodat die twee veilig saam kon wees. Jare lank is hulle gesien loop, rus en selfs naby mekaar slaap. Hulle het simbole van troos, veerkragtigheid en onverwags diepe verbondenheid geword.

Die vriendskap het internasionale aandag getrek en is later in kinderboeke en opvoedkundige materiaal gedokumenteer. Die storie is selfs verwerk in ’n verhoogmusiekblyspel met musiek en storievertelling wat kinders leer oor deernis, verlies en vriendskap oor verskille heen.

Namate Owen ouer en sterker geword het, is hy geleidelik aan ander seekoeie voorgestel, terwyl Mzee in die park agtergebly het. Hoewel hulle uiteindelik apart gewoon het, bly hul verhouding een van die bekendste en mees inspirerende voorbeelde van interspesie-vriendskap – ’n ware Voelgoed-storie wat steeds harte wêreldwyd raak. 

Lees meer mvh