Navorsers het bevind mense en voëls gebruik soortgelyke akoestiese patrone wanneer hulle musiek maak en kommunikeer. Dit sluit in hoe hulle lettergrepe rangskik, toonhoogte beheer en ritme organiseer.

Albei is geneig om hul vokale frases met langer lettergrepe te beëindig, en hulle rangskik ook klanke op maniere wat skielike veranderinge in toonhoogte beperk. Hul liedjies volg dikwels ook gereelde, voorspelbare ritmes – amper soos ’n treffende popliedjie wat vir drie dae in jou kop vassteek!

Om dit te ondersoek het ’n Kanadese navorsingspan ongeveer 70 000 opnames van 360 voëlspesies ontleed, wat oor ’n tydperk van tien jaar versamel is. ’n Woordvoerder van die Universiteit van British Columbia het verduidelik dat voëls die menslike klanklandskap deur evolusie versier het en musiek oor verskillende kulture en generasies geïnspireer het.

Maar die navorsing dui daarop dat die verband dieper gaan as dat mense bloot die klanke wat hulle in die natuur hoor, kopieer. In plaas daarvan kan sommige van die basiese strukture agter menslike spraak en sang met voëlgesang gedeel word – ten spyte daarvan dat mense en voëls langs baie verskillende paaie ontwikkel het.

Lees ook: Weird Wide Web – Ma se karton-dubbelganger hou kleuter gelukkig

Albei spesies het verbasend gesofistikeerde maniere ontwikkel om deur klank te kommunikeer, deur ritme, toonhoogte en sorgvuldig gerangskikte vokale patrone te gebruik. So, die volgende keer as jy ’n voël buite hoor sing, moenie net daaraan dink as agtergrondgeraas nie. Jy luister dalk na een van die natuur se oorspronklike liedjieskrywers!

En wie weet? Miskien kom die volgende groot musieksensasie nie van Nashville of Hollywood af nie. Dit sit dalk net in ’n boom en wag vir sy platekontrak!

Lees meer sm